Pchła (Siphonaptera) – rząd owadów zaliczanych do podgromady owadów uskrzydlonych, wtórnie bezskrzydłych.
Pchły mają niewielkie rozmiary, najwięksi przedstawiciele osiągają6 mmdługości ciała, które u wszystkich pcheł jest bocznie spłaszczone. Posiadają silnie rozwinięte odnóża, które składają się z biodra, krętarza, uda, goleni i członowanej stopy co zapewnia jej dużą skoczność – do1 mdługości (200 razy przekraczające długość ciała owada), wysokość skoku do30 cm. Narządy gębowe pchły są typu kłująco-ssącego, całe ciało pokrywa twardy oskórek ze szczecinkami lub ząbkami skierowanymi do tyłu. Budowa ciała pchły jest wynikiem przystosowania do pasożytniczego trybu życia, jaki wiodą na powierzchni ciał ptaków i ssaków, żywiąc się wyssaną krwią. Z jaj znoszonych przez samice na ciele żywiciela wylęgają się larwy, żywiące się resztkami organicznymi znajdującymi się w ściółce gniazd i w legowiskach zwierząt. W zależności od warunków rozwój całkowity trwać może od 2 tygodni do kilku miesięcy. Znanych jest ok. 1500 gatunków pcheł, spośród nich ok. 70 gatunków występuje w Europie Środkowej. Liczne gatunki są roznosicielami zarazków chorobotwórczych (m.in. dżumy) oraz pasożytów, np. pchła psia (Ctenocephalides canis) przenosi tasiemca psiego (Dipylidium caninum).Może obywać się bez pożywienia do 18 miesięcy. Innymi przedstawicielami pcheł są: pchła szczurza (Xenopsylla cheopis) oraz tunga (Tunga penetrans), pasożytująca w skórze ludzi i zwierząt, wywołująca owrzodzenia i trudno gojące się rany.

Chrząszcz długości 5,0-6,0 mm, kształtu owalnego, barwy brązowo-czarnej z wyraźnym połyskiem. Przedplecze i pokrywy są punktowane bez mikrorzeźby, boki przedplecza słabo zaokrąglone. Głowa mała, wciągnięta pod przedplecze do nasady oczu, które są podzielone do połowy. Czułki nie sięgają poza przedplecze i stopniowo rozszerzają się ku końcowi. Czułki i odnóża czerwonawe.
Pluskwa jest niewielka, dorasta do około 5 mm dlugości, jest koloru brunatnego, ma owalne, zwężające się ku przodowi, spłaszczone ciało pokryte licznymi włoskami. Po posiłku odwłok wydłuża się staje się wrzecionowaty oraz bardziej czerwony.
Prusak nazwany bywa także francuzem lub karakonem, pochodzi prawdopodobnie z Azji, skąd po całym świecie został rozprzestrzeniony wraz z produktami lub na ich opakowaniach.
Budowa 
Zwójka porzeczkóweczka jest to motylem z rodziny zwójkowatych z pierwszą parą skrzydeł w kolorze żółtobrunatnym, a drugą brązowoszarą. Rozpiętość skrzydeł wynosi 1,6-2,2 cm. Jaja są jasnozielone, składane po kilka sztuk na górnej stronie blaszki liściowej. Gąsienica jest zielonkawa z żółtozieloną głową. Zimują gąsienice drugiego lub trzeciego stadium rozwojowego. Po zakończeniu żerowania przepoczwarczają się. Następnie w maju i czerwcu z jaj wylęgają się gąsienice, które żerują do końca czerwca. Drugie pokolenie zwójki porzeczkóweczki pojawia się w lipcu i sierpniu. Gąsienice tego pokolenia żerują do późnego lata.
Zwójka różóweczka to motyl z rodziny zwójkowatych o rozpiętości skrzydeł do 2,4 cm. Pierwsza para skrzydeł u samców jest jasnobrązowa z wyraźnym ciemnym rysunkiem, a u samic pierwsza para skrzydeł jest oliwkowo-brązowa. Druga para skrzydeł jest szara. Jaja są owalne, płaskie i składane na korze w złożach od kilkunastu do kilkudziesięciu sztuk. Początkowo gąsienice są żółtozielone z czarną głową, a następnie zielone, ciemniejsze w grzbietowej części z ciemnobrązową głową. Zimują jaja na korze w złożach. Gąsienice wylęgają się w momencie, gdy jabłonie są w fazie różowego pąka. Żerowanie ich i rozwój trwa do połowy czerwca. Następnie dochodzi do przepoczwarczenia w zwiniętych liściach pod koniec czerwca bądź na początku lipca. Lot dorosłych motyli trwa do końca lipca. Samica zwójki różóweczki składa w 3-4 złożach do 250 jaj. W ciągu całego okresu wegetacji występuje jedno pokolenie szkodnika.
Samice zwójki siatkóweczki mają przednie skrzydła w kolorze szarobrązowym, a samce -rdzawobrązowe z ciemnymi plamkami. Tylne skrzydła są jasnoszare. Zwójka siatkóweczka ma rozpiętość skrzydeł od 1,5 do 2,2 cm. Jaja są owalne, żółtozielone, które składane są na górnej stronie liścia, w złożach po 30-80 sztuk. Gąsienica jest w różnych kolorach zieleni z żółtymi brodawkami oraz jasnobrązową głową. Zimują gąsienice drugiego i trzeciego stadium rozwojowego w oprzędach w załamaniach kory. Zwójka lata i składa jaja w maju. Wylegające się gąsienice żerują z czerwcu i żerują na liściach oraz zawiązkach owoców.